Mustafa Akyol‘un İslamda inanç ve gelenek hakkında TedX etkinliğinde yaptığı konuşma. Bu ilginç konuşmayı Türkçe altyazı seçeneğiyle izleyebilirsiniz. Birde bu açıdan bakmakta fayda var.

Not.: Video www.ted.com sitesinde yayınlanmaktadır.

Ahmet Altan

Tuhaf bir gündü dün.

İtalya’nın kredi notunun düşürüldüğü sırada, Türkiye’nin yerel para cinsinden kredi notu yükseltilmişti.

Amerika’nın bile kredi notunun düşürüldüğü bir kriz ortamında Türkiye yeryüzünde olağanüstü bir ekonomik başarının temsilcisi olarak duruyordu.

Böylesine zor bir zamanda böylesine müthiş bir başarı gösteren ülkenin başkentinde, üstelik de o başarının tescil edildiği gün bir bomba patladı.

Üç ölü, otuzdan fazla yaralı.

Parçalanmış gencecik insanlar.

Bütün dünya ajanslarının birinci haber olarak geçtiği bir felaket.

Henüz bu alçaklığı kimin yaptığı, bir okulun tam karşısına ve şehrin göbeğine kimin bomba koyduğu bilinmiyor.

Uzun yıllar evvel Ahmet Altan yazmıştı. Gündemi sarsan bir yazıydı, aklıma geldi yayınlamak istedim.

Mustafa Kemal, Selanik’te değil de Musul’da doğmuş bir Osmanlı paşası olsaydı, Kurtuluş Savaşı’nı Türklerle ve Kürtlerle birlikte gerçekleştirdikten sonra kurulmasına önayak olduğu cumhuriyetin adını “Kürdiye Cumhuriyeti” koysaydı, kendisi de Meclis kararıyla “Atakürt” adını alsaydı…

Kürdiye Cumhuriyeti’nin bütün vatandaşlarına “Kürt” deneceği için hepimiz “Kürt” sayılsaydık, Taksim’e, Kadıköy’e, Kızılay Meydanı’na, Kordon’a “Ne mutlu Kürdüm diyene” pankartları asılsaydı…

“Kürdiye’de” Türk olmadığı, herkesin aslında Kürt olduğu söylenseydi, kendilerini Türk sananların aslında “deniz Kürdü” oldukları iddia edilseydi…

PKK’nın ve onun yan kuruluşlarının nasıl tanımlanması gerektiği, sıkça gündeme gelen önemli bir tartışma.

Cengiz Çandar, TESEV için hazırladığı titiz ve kapsamlı raporunda, “Kürt isyanı” nitelemesini önerdi ki, bu benim de katılabileceğim bir yaklaşım. Ama isyan var, isyan var. İsyancıların hangi yöntemleri kullandığı, çok önemli bir ayrıntı. PKK ise, sivilleri de hedef aldığı, yani “terör” yönetimini de kullanageldiği için, bence “terörist” bir boyuta sahip.

Gelgelelim, PKK için daha sevimli tanımlar seçenler de var. Bunlardan biri, örgüte “Kürt siyasal hareketi” demeyi tercih ediyor ve bu tanımı köşesinde ısrarla kullanıyor.

Aynı yorumcunun seçim öncesinde hükümetin doğuya yaptığı otoyolları “katliam hazırlığı” gibi sunduğunu hatırladığımızda ise, sahip olduğu “subjektiflik marjı” ortaya çıkıyor. Çünkü, öyle ya, devletin yol inşaatlarını “katliam hazırlığı” addederken, PKK’nın yapageldiği katliamları “siyasal hareket”ten saymanız için, siyasi lügatınızın epey “Orwellyen” olması lazım.

Türk solu 2011 seçimlerinde Kürt hareketinin şemsiyesi altına sığındı. Oysa bu hareketin çıkışı, yıllar önce Türk sosyalistlerinin ve solcularının şemsiyesi altında başlamıştı. Türk solcuları/demokratları, etnik siyaset yapan ve (ne kadar inkar ederse etsin) ayrılıkçı bir karakter taşıyan bir harekete neden destek verir? Bunun cevabı yıllar öncesine uzanıyor.

Bu seçimin yıldızı Sırrı Süreyya Önder’i, biraz da şivesinden olsa gerek önceleri Kürt zannediyorduk. Oysa kampanya boyunca ‘Adıyamanlı bir Türk ailenin çocuğu’ olduğunu defalarca tekrarladı durdu. Seçim konuşmalarındaki şu sözüyse unutulmadı. ‘Evet ben bir Türk’üm ama bu mesele (Kürt sorunu) çözülünceye kadar Kürt’üm.’
Yani siyasal bir tavır olarak Kürtleştiğini ilan ediyordu. Nuray Mert de onu yalnız bırakmadı. Trabzonlu bir ailenin kızı olan Nuray Mert de sol siyaset yapabilmenin tek zemini olarak gördüğü Kürt hareketine uzandı. Mitinglerine katıldı, zafer işaretlerini eksik etmedi. Türk sosyalisti Levent Tüzel ve Balıkesirli bir 68′li Ertuğrul Kürkçü’yü de ekleyin bu listeye…

Oğlunuz okula etek giyerek gideceğini söylese ne yaparsınız?”
Cevap vermeden önce lütfen şu fotoğrafa dikkatli bakın… Çünkü mavi tişörtü ve gri eteğiyle okulunun önünde poz veren bu çocuk geçen hafta İngiltere’de gündeme damgasını vurdu.
Adı Chris Whitehead.
Henüz 12 yaşında.
Cambridge’de Impington Village kolejinde öğrenci.
Okula bu yıl kaydolmuş.
Yaz sıcakları başlayınca okula kısa pantolonuyla gelmek istemiş. ‘Olmaz’ demişler.
‘Neden?’ diye sormuş…
İki yıl önce okulunun üniformalı eğitime geçtiğini, o günden sonra erkeklerin kısa pantolonla okula gelmesinin yasaklandığını öğrenmiş.

Behzat Ç. diye bir dizi var… “Bizde polisiye yazılmaz… Hele Ankara’da polisiye dizi hiç çekilmez” diyen serseri ve küfürbaz takımına kapak olacak güzellikte bir dizi…

İzliyor muyum?

Denk geldikçe… Ve başarılı buluyorum.

Dizinin yazarı Emrah Serbes’i beğenirim zaten… Sağdan soldan yükselen seslere kulak vermese; “cemaatçi oldu” denildiğinde, olmadığını kanıtlamak için saçma sapan işlere kalkışmasa; “Ergenekoncu oldu” denildiğinde yine olmadığını kanıtlamak için tuhaf replikler icat etmese, daha da beğeneceğim.

Bu genç arkadaş, bu genç yaşında işi kapmış…

Dengeci takılıyor…

Bir tür “Ne sizdenim, ne onlardan… Hem sizdenim, hem onlardan” tavrıyla ucuz eyyam yapıyor, iyi olmuyor… Neden “kendisi olmayı” denemez, anlamıyorum?

Bunu başlığa yazdık ama beklentimiz o ki “Orta parmağım hıyar” diyenlere elinde tuzlukla koşan

saf kızlarımız karşılaşabilecekleri şeyleri uyanık olsunlar.. Çünkü başlarına gelebilecek “bahar etkinliği” umumi adaba mugayir bir şey..

Biz “Gelir bahar ayları.. Gevşer gönül yayları..” derken memleketin kadına hasret yiğit taifesini kastetmiştik.. Lakin olayı “hissi” boyutlarında yorumlayarak..

Buradan değerli hükümet adamlarına, fedakâr polis adamlarına sesleneyim..

Baharın yumuşak havası her bünyede “romantik” gelgitlere sebep olmuyor..

Hani yiğidin biri güzel bir kız gördüğünde; kalbine çırpıntı gelsin, gitsin çiçek toplasın, şiir yazsın..

Hatta belediyelerimizin peyzaj şaheseri bir Anayasa Parkı veya Cumhuriyet Parkı’na denk gelip, çayırı boş gördüğünde ayakkabıları yallah edip çimlerin üzerine zıplasın..

Baharda çayıra salınan danalar gibi koşuştursun..

Beklentimiz buydu..

Koskoca İngiltere Kraliyet Ailesi’nin oğlan tarafı olduğu bir düğünün görkemi bu mu olmalıydı? O kilise de olmasa düğünü sokakta yaptılar sanacaktık.. Gözlerimiz adam gibi bir gelin başı, ışıltılı bir burma bilezik aradı ama.. Çok eksik vardı çook..

Prens William ile orta sınıftan Kate Middleton’ın düğününü izleyen yerli cinsten kadınlar, büyük bir hayal kırıklığına uğradılar..

Bir toplum müfettişi olarak bunun altını baştan çizeyim..

Hayal kırıklığına uğradılar çünkü adına “Kraliyet Düğünü” denilen dünya çapındaki olaydan bekledikleri alayişi, tantanayı göremediler..

Gelin Kate Middleton çok güzel bir kız.. Benim ölçülerime göre kocaman elli, kocaman ayaklı, kocaman burunlu Lady Diana’dan çok daha güzel..

Çevresine verdiği elektrikten, saçtığı ışıktan da belli ki Lady Diana’dan çok daha zeki..

Egemen güçler Türkiye’yi kendi çıkar çatışmaları ile meşgul ediyor!.. Misal “basılmamış kitap üzerinden gazeteci infazı var!.”  gibi.. Bu dayatma bir illüzyon mu, doğru mu?!.. Üzerine çok söz söylenir.. Söz konusu  “gazeteci” kim.. Onun için AB’nin sömürgecileri neden canhıraş biçimde kendini yırtıyor?!! Her ne ise, doğrusu ateşe düşmüş memleketin ne kadar öz meselesidir apaçık ortada..
Oysa, ülkenin gerçek gazetecileri ve bu gazetecilerin içinde boğuştuğu gerçek sorunları daha başka..

Mesela, göz dikilen “petrol değeri”  ve üzerindeki oyunlar..
Bu köşede  “Raif Karadağ’ın esrarengiz ölümünü”  yazmıştık..
Petrol oyununu yazan bir başka gazeteci de Hakan Yılmaz Çebi’dir..
Araştırmacı Hakan Yılmaz Çebi’nin “Türkiye’de Petrol Kime Saklanıyor” adlı kitabında bugün Libya ve etrafındaki gelişmelerin ipuçlarını bulabilirsiniz ama benim sözüm daha değişik..
Çebi’nin  “Bu Topraklarda Petrol Var” adlı önceki kitabından sonra başına gelenler çok çarpıcı..