Kemal Kılıçdaroğlu, Irak sınırının en uç noktasına niye gidiyor? Başbakan Erdoğan gibi çömelmeyecekmiş! Orada ayakta durulsa ne olur durulmasa ne olur? Askerinin dik dolaşamadığı, sürünme pozisyonunda düşman beklediği gerçeğini hangi siyaset adamı değiştirebilir? Türkiye’de son durum şudur: Çoban sandıklarınız asker şehit eder. Terörist sanılan çobanları da (ya da köylüleri) asker öldürür! İki ateş arasında kalanların ise canı çıkar!

TÜSİAD, hükümete “Doğu’ya yatırım yap” diye akıl verirken üyeleri o bölgeye yatırım yapmıyormuş. Garip bir durum mu? Kuzey Irak’ta kurulu Kürdistan Bölgesi’nde yatırım olanakları arayan TÜSİAD üyeleri neden Doğu için aynı iştahı gösteremiyor? Bir işadamı kâr ediyor ve vergisini düzenli ödüyor ve kaçırmıyorsa benim için en büyük vatanseverdir. Bu Doğu’ya yatırım yapmaktan kaçınma halini vatanseverlik zemininde tartışmak vakit kaybı değil mi? Sınırda birkaç dakika fotoğraf çekimi için dik duranı bulursunuz ama milyonlarca doları toprağa gömeceğini bile bile güvenlik sorunu yaşayan bir bölgeye gidecek yatırımcıyı dünya üzerinde bulamazsınız! Gerçek budur!

Kayıtlara göre, bir kişi, varlık barışı kapsamında 7.1 milyar lirayı Türkiye’ye getirmiş. Maliye Bakanı da resmen açıkladı. Böyle birisi var. Peki kim bu işadamı? Aylardır ses seda çıkmadı. Bu arada Sabah Gazetesi’ne açıklama yapan biri “o kişi benim” demiş. Açıklama manşet olmuş. Adam, resmen gazeteci milletiyle dalga geçmiş. Saçma sapan açıklamalar yapmış. Aile dostunun parasıymış… Kendisine miras bırakmış… Londra’da muhafaza edilen hisse senetlerini getirmesine müsaade edilmiyormuş… Varlıkla bile barışamayan bu işi bile sulandıran bir ülke olduğumuz bundan daha güzel anlatılamazdı.

Karısından ayrılmak üzere olan bir koca ile söyleşi yapıyorlar. Koca anlatıyor. “Karım beni şöyle aldattı, böyle aldattı. Beni otelde bıraktı, yan otele sevişmeye gitti.” Hürriyet’te yayınlanan söyleşi, internette okunma rekorları kırıyor… Özel bir hayatın bu denli pervasızca ortalığa dökülmesine alkış tutanların dün Deniz Baykal‘ın kasetine yönelik ahlak bekçiliği yaptığını hatırlayın. Bir kadının özel hayatı ha kızgın bir koca tarafından dile getirilmiş ha gizli çekilmiş görüntüleri yayınlanmış… İkisi de aynı değil mi? Rezillikten herkes payını alıyor bu ülkede…

İsrail’e haddini bildirecektik ya… Ne oldu? Geldiğimiz yer şurası: ABD’ye rica ediyoruz, “şunun kulağını çek” diye… İsrail’e de 4 şart sunmuşuz. Çocuk korkutmak ile devlet korkutmayı karıştıranların ülkesi burası… Bu arada, insanlığa yardım adı altında, Mavi Marmara gemisiyle tahrik eylemine girişen İHH Başkanı’nın sözlerine ne demeli? Bir İsrail televizyonuna İsrail ile sorun istemediğini söylemiş ve eklemiş, “biz oraya şehit olma amacıyla gitmedik…” yalana bakın. “Gerekirse şehit olacağız ama İsrail askerlerini bu gemiye sokmayacağız” açıklaması gazete sayfalarında hâlâ duruyor. Üstelik bu derneğin topladığı parayı nasıl ve nerelere harcadığını bir bağımsız denetleme şirketine inceletecek bir kamu görevlisi çıkar mı çok merak ediyorum. Türkiye’yi aciz duruma düşüren birinin hâlâ kahramanlar gibi konuşması içinizi acıtmıyor mu? Bari sussa ve ölüme taşıdığı o masum insanlar için yas tutsa…

Yavuz Semerci – 29.06.2010

HaberTürk

Şaka değil; Erbil’de sanki “varlıklarını armağan edercesine” büyük bir çaba içindeler ama 1960-2010 arasında devletten kredi alıp “sabit kurdan” ödemelerine rağmen, Ankara’nın doğusunda “asla bir lira” yatırım yapmamışlar!

Hele bu gruplar içerisinde “sabit mark kredisi” kullanıp, senelerce “ilk aldığı kurdan” parayı devlete ödeyenler var ki; attıkları zaman mangalda kül bırakmıyorlar! Ben çözemedim “bu iştahın” sırrını! Sevgili dostlar, bu tablo karşısında yorumu sizlere bırakıyor ve aklıma gelen soru ile bitiriyorum; Erbil’e var da bizim vatandaşlarımıza yok mu!

Erdoğan’sız Türkiye modelinde anlaşanlar işe koyuldular!

SON günlerde yaşananları, dışarıdan ve içeriden “ortaya atılanları” ve “TÜSİAD’ın çıkışlarını” dikkatle izleyince ortaya net bir tablo çıkıyor: Erdoğan‘sız Türkiye isteyenler harekete geçtiler ve “çok da cesur olmadıkları için” yavaş yavaş yol alıyorlar!

Bu noktada günler önce başlattığım “ne tesadüf” kurgusuna dönmek ve “son yaşananları da” ekleyerek, yeniden yazmak istiyorum:

Ne tesadüf; “kendi sınırlarını aşamayacağı” bilinen ana muhalefet partisi lideri hakkında yıllardır olduğu iddia edilen ilişki kaseti bir anda ortaya çıkıverdi!

Ne tesadüf; başta yerleşik “medya düzeninde” olmak üzere altı seçim anketi birden ortaya dökülüverdi!

Ne tesadüf; yerleşik küresel düzene rağmen İran’la “takas anlaşması” adımı atan Türk hükümeti, ABD tarafından “aniden yalnız” bırakıldı!

Ne tesadüf; “komşuları ile yeni ilişkiler kuran” ve zorlama “AB projesi-IMF’den borçlanma” yerine çevresine bakan

Türkiye, “küresel karalama” kampanyalarına muhatap olmaya başladı!

Ne tesadüf; “Akdeniz’de uluslararası sularda Türk vatandaşları öldürülmeden birkaç saat önce” Akdeniz’deki Türk Deniz Birliklerine ikmal yapan birlikte “askerlerimiz şehit edildi”!

Ne tesadüf; 2007 sonrası Ortadoğu’da “yeni lider” olma yoluna giren ve “one minute” çıkışıyla İsrail politikasına küresel değişim doğrultusunda yön veren Türkiye’nin vatandaşları İsrail tarafından katledildi!

Ne tesadüf; içeride “siyasi olarak sıkıştırılan” hükümet dışarıda ve iç kamuoyunda “vatandaşlarının öldürülmesi” sonrası “çaresiz kalarak” yeni İsrail politikasının gerisine düşürüldü!

Ne tesadüf; terör saldırıları her gün “canlarımızı” alacak noktaya geldi ve yine ne tesadüf “yüzlerce terörist” sınırımızı geçerken “yabancı kökenli” sistemler “onları görmedi”!

Ne tesadüf “medyanın bir kısmı” Türkiye “nereye gidiyor” sorusunu sormak yerine, “kendimi nasıl kurtarırım” sorusu eşliğinde “iç siyasi dinamiklere” sert şekilde oynamaya başladı!

Ne tesadüf; “Erbil’de yatırım yapanların” Ankara’nın doğusunda hiç yatırımları yok!

Ne tesadüf; “İsrail’de seslendirilen” seçim sonrası koalisyon modelleri içeride bir kısım medyadaki köşe yazarları tarafından “seslendirilmeye” başlandı!

Sonuç: Seçime giderken bu “bilek güreşi” daha da sertleşecek. İçeride “hükümdar olmaya ve kalmaya” alışanlar “2003 sonrası kaptırdıkları iktidarlarını” geri almak için “dışarıdan destekli” şekilde iç dinamikler üzerinde “son oyunlarını” oynayacaklar. Bakalım “kim kazanacak”?

Son söz: Bu bilek güreşinde “Türk halkının kendisine sahip” çıkmasını bekliyorsa; hükümetin de “dik durması” ve “sağa sola zik zak yapmaması” gerekli! Davutoğlu‘nun “İsrailli bakanla görüşmesi” ortaya çıktı ve “akıllarda” soru işaretleri kaldı! Obama “barışın” dedi de onun için mi bu acele!

Yiğit Bulut – 02.07.2010

HaberTürk

Peki nasıl olacak bu iş?..
“Devlet teşviki” ile diyor…
Bir tek burasını anlayamadım; devletin bu gibi durumlarda “teşviki” nasıl olabilir?..
Hani devlet Doğu’ya diyelim ki fabrika bacası “dikene” nasıl teşvik veriyorsa belki öyle…

Yukarıdaki büyüklerin “Terörü önlemek için herkes elini taşın altına soksun” şeklindeki açıklamaları karşısında, Belediye Başkanı‘nın aklına eliyle yetinmeyip diğer organlarını da taşın altına sokma fikri geldi belki…
Ve “İkinci eş kültürümüzde vardır. (….) İnsanlar evlilik ihtiyacını metres ya da benzeri şekilde tamamlıyor. (….) Bu bölgelerle hısımlıkları artırarak, devletin de teşviki ile önümüzdeki 30 yılda terörün çözüleceğine inanıyorum. (….) Yoksa askeri yöntemle olmaz” dedi…

Bu durumda, evlilik ihtiyacını, evdeki karısı yerine “benzeri şekilde” karşılamak isteyen mümin kardeşimiz, badem bıyıklarını oynatarak otomobilin arka koltuğunda, ikinci hanım bulmak üzere Doğu’ya doğru yola çıktığında, bu bir tür terörle mücadele olacak…
Topa gerek yok…
Elinde “terörle mücadele aleti” gidiyor…
O zaman “Zafer süngünün ucundadır“ düsturu da tarihe karışıyor…

Ankara‘dakiler belediye başkanına kızmış gibi yapsalar da, bu ikinci hanıma karşı oluşlarından değil, bakanları-milletvekilleri iki hanımlı çünkü…
Kızmaları; açık vermesinden…
Bu; var olan bir zihniyetin zaman zaman pırtlamasıdır…
Yoksa…
Kafa bu kafa…
Zihniyet bu…

Bekir Coşkun – 02.07.2010

HaberTürk

Hasan Cemal sonunda azdı

NORMAL erkeklerin cinsel azgınlık dönemlerini yaklaşık 30 yıl gecikmeyle takip eden Hasan neredeyse yazı yazma hızıyla eşdeğer olan bir dönüşüm süreci sonunda nihayet azmaya başladığının işaretini ilk kez dün verdi. Yazısının başlığına “Şakira’nın fıkır fıkır kalçaları, hop hop memeleri” diye bir cümle koyan Hasan azmayı bırakın cinsel arzudan çıldırmaya bile başlamış olabilir. Bakar mısınız o cümledeki şehvete, bu tabii genellikle çok sıkıcı yazı yazan Hasan‘ın yazıya canlılık katma teşebbüsünden de ibaret olabilir. İnsan alışık olmadığı şıklıkta yazı stili denerken bazı hatalar da olabiliyor tabii ki.
İddia ediyorum ki Milliyet’in zaten düşük olan okuyucu sayısı dün yarı yarıya azalmıştır. Gazetenin okuyucusu, tüketmeyi ve cinselliği dahası belki de yaşamayı 20 küsur yıl önce bırakanlardan oluştuğundan, Hasan Cemal‘deki dünkü testosteron patlaması onların yarısının kalp krizinden ölmesine neden olmuştur. Hasan bir sürpriz yazı daha yazarsa biz de Türkiye de, adına Milliyet okuru denilen oksimorondan nihayet kurtulacaktır.

Serdar Turgut – 29.06.2010
HaberTürk

Halka hizmet için (1) Halkın sorunlarını tesbit etmek (2) Bu sorunlara çözüm getirecek politikaları oluşturmak gerekir.

Halkın temel ve ortak sorunu, iştir, aştır, huzur ve güvendir. Bunlar ancak üretim artışı ile gerçekleşir. Üretim kaynak (gelir) yaratır. Ülkenin büyümesinin, halkın refahının önünü açar. Partilerin başındakilerin ve partilerin yöneticilerinin sorumluluğu, partinin çizgisi doğrultusunda halka hizmet verme arayışında ekonomik ve sosyal politikaları belirleyecek kadroları oluşturmak ve çalıştırmaktır. Bu kadroların çalışmalarını değerlendirmektir.

Bülent Ecevit’in yaptıklarından örnek alınması gerekir.

-  Bülent Ecevit, 1973 yılında “Ak günlere” adını taşıyan bir seçin bildirgesi yayınladı. Bu bildirge bir “manifesto”dur. Ekonomi ve sosyal alanlarda yapılması gerekenler ve yapılacaklar listesidir. Bu manifestoyu Bülent Ecevit tek başına hazırlamadı. Çok sayıda genç akademisyen ona destek verdi. (Okumayanlara öneririm. “Ak günlere”, güncelliğini kaybetmeyen özgün bir belgedir.)

Ecevit’i unutmayalım

-  Bülent Ecevit, genel sekreterlikten ayrıldıktan sonra genel başkanlığa soyununca Ankara’da Göreme Sokak’ta Hanif apartmanının giriş katında bir daire tuttu. Bu dairede, uzun yıllar, Bülent Ecevit ve CHP için ekonomi ve sosyal politikalar ve dış politika üretildi.

Kısaca “Ecevit’in Göreme Sokak Takımı” diye adlandırılan araştırma-geliştirme grubu hakkında kısa bilgi vermek istiyorum.

Göreme Sokak’daki çalışmaları 1975 yılında Prof. Haluk Ülman başlattı. Daha sonra Cahit Kayra ve Prof. Bilsay Kuruç çalışmaları koordine etti. Mehmet Kabasakal ile Işın Çelebi çalışmaları derleyip topluyordu. Dış politikayla ilgili çalışmaları uzun süre Prof. Gündüz Ökçün ve Prof. Turan Güneş yönetti. Prof. Mümtaz Soysal, Prof. Besim Üstünel, Ziya Müezzinoğlu, Prof. Uğur Korum, Sevil Korum, Prof. Emre Kongar, Vural Güçsavaş Göreme Sokak’taki çalışmalara katkıda bulunanlar arasında idi.

Ufak bir hatırlatmada yarar var: Görene Sokak’taki araştırma, politika geliştirme ve oluşturma çalışmalarına katılanların tamamı iyi eğitim görmüş, konularında sivrilmiş akademik kökeni olan, ülkenin gerçeklerine aşina ve de “genç” uzmanlardı. Bundan 35 yıl önceki çalışmalara katılanlar o tarihlerde 35-40 yaşlarında idiler.

Gençler olmadan olmaz

Partilerde başkanlık ve yönetim sorumluğunu üstleneceklerin “gençlere” önem vermesi çok hem de çok önemlidir. Yaşlılar tabii ki olacak. Tabii ki deneyimlerinden yararlanılacak. Fakat dünya değişiyor. Türkiye değişiyor. İnsanları etkileyen faktörler, insanların bekleyişleri değişiyor. Genç kuşaklar farklı bilgi ve birikimlerle, güncel sorunlara çözüm getirecek dinamizme sahip.

Bugün CHP’nin kadrolarında maalesef gençler yok. O Kral’ın etrafındaki yaşlı kadro, şimdi O Kral’ı bıraktı, Bu Kral’ın yanına geçti. Bu Kral, vakit olmadığından ve de parti kadrolarında genç üye kalmadığından, istemese de yaşlı ekibi korumak durumunda olacak.

Bu Kral’ın yapması gereken iki iş var. (1) Öncelikle gençleri partiye çekmeye çalışmalıdır. Parti yönetimini gençleştirmelidir. (2) Öncelikle “CHP Araştırma Merkezi”ni tekrar kurmalıdır. Ecevit’in Göreme Sokak Takımı dağıldıktan sonra “CHP Araştırma Merkezi” kuruldu. Eski plancılardan Günal Kansu ile Algan Hacaloğlu’nun “Sosyal Demokrat Politikalar” oluşturma çabasını sürdürdükleri bir dönemde, 2000 yılında bu merkezin kapısına kilit vuruldu. Bu Kral, en kısa sürede iyi eğitim görmüş, ülke sorunlarını bilen Türk insanını tanıyan genç akademisyenleri toplayarak merkezi harekete geçirmek zorundadır. Araştırmaya dayalı, uygulanabilir bilgiler olmadan ve bunlara dayalı alternatif politikalar geliştirmeden “lafla peynir gemisi yürümez”. O Kral’dan sonra bu Kral da gelir gider. Hiçbir şey değişmez.

Güngör Uras – 23.05.2010

Milliyet Gazetesi

Şöyleydi:

S- Dünyanın en kısa üç kitabı hangileridir?
C- “Arjantin’in Demokrasi Tarihi”, “İngiliz Mutfağı”, “Alman Mizah Edebiyatı”…

Bu bilmece güncelleştirilse, listeye bir kitap daha eklemek mümkün olur sanıyorum…

Kitabın başlığı da şu olabilir:

“Türk Siyasetinde Muhalefet Yöntemleri”…

Tek sayfalık bu kitabın ilk sayfasında sadece iki kelime bulunurdu:
“Hayır, olamaz!”

Çok partili demokrasiye gerçekten geçtiğimize inandığımız 1950′li yıllardan başlayarak bugüne kadar nelere “Hayır” denildiğini hatırlamaya çalışın.

• - Sermaye eksiğimizi yabancı sermaye ile gidermeye çalışacağız…
• - Hayır, olamaz!

• - Televizyonu Türkiye’ye getireceğiz…
• - Hayır, olamaz!

• - Boğaz’a köprü yapacağız…
• - Hayır olamaz!

• - Birinci köprüyü satıp ikincisini yapacağız…
• - Hayır olamaz!

• - Dış ticareti serbestleştirip ihracat hamlesi yapacağız…
• - Hayır olamaz!

• - Kıyıları özel sektöre açıp turizm hamlesi yapacağız…
• - Hayır olamaz!

• - Otoyollar yapacağız…
• - Hayır olamaz!

• - Türk lirasını konvertibl yapacağız…
• - Hayır, olamaz!

• - Kürt realitesini bölücü terör sorunundan soyutlamak için açılım yapacağız…
• - Hayır, olamaz!

• - Bir daha askeri darbe olmaması için cuntacıları yargı önüne götüreceğiz…
• - Hayır, olamaz!

• - Avrupa Birliği’ne tam üye olacağız…
• - Hayır, olamaz!

• - Kıbrıs’a kalıcı çözüm bulacağız…
• - Hayır, olamaz!

• - Kamu işletmelerini özelleştireceğiz…
• - Hayır, olamaz!

Bu bunaltıcı liste uzayıp gider.
Eğer “Hayır, olamaz”ların gerekçelerini de kitaba eklerseniz, bu defa dünyanın en uzun kitaplarından biri çıkabilir ortaya.

İnanılmaz gerekçeler
Mesela “Köprüye hayır” diyenler “Önce Zap köprüsünü yapın” diyebilirler.

Avrupa Birliği üyeliğine “Hayır, olamaz” diyenler “Onlar ortak biz pazar olacağız” karşı savını seslendirebilirler.

İhracat hamlesine “Hayır” diyenler “İhraç edecek malımız mı var ki? İhracat yaparsak yiyecek şey bulamayız” bile diyebilirler.

Televizyonun Türkiye’ye gelmesini “Dövizimiz gider” diyerek engellemeye çalışmamışlar mıdır mesela?

Referanduma “Hayır” diyenler, “Yargıya danışmak varken halka danışmak sivil faşizmdir” gerekçesini üretebilirler…

Şimdi gündemde 3′üncü Boğaz Köprüsü var ya…
“Hayır”cıların ne tür gerekçeler üreteceklerini yine hayretle izleyeceğiz.

Hatta bazıları İstanbul’un büyümesini bile “Köprüler tuzağı”na bağlayacaklardır.

Şöyle bir hayal edin.

Ya “Hayır” diyenlerin istedikleri gibi bir Türkiye’de yaşıyor olsaydık bugün…

Mehmet Barlas – 01.05.2010

Sabah Gazetesi

BloombergHT’de izlediğimiz Dragons Den’in Türkiye versiyonu için başvurular alınmaya başlanmış.

BBC’de yayınlanan programa bir projenizle katılıp anlatıyorsunuz. Karşınızda duran beş ejderden bir veya bir kaçı projenize inanıp, istediğiniz yatırımın tamamını yaparsa şirketinize ortak olup birlikte çalışmaya başlıyorsunuz.

Ejderler ilginç tiplerden oluşuyor. Duncan Bannatyne, James Caan, Peter Jones, Deborah Meaden ve Theo Paphitis.

Her biri servetlerini kendisi edinmiş olan başarılı iş adamları bazen karşılarına gelenleri yerin dibine sokuyor, bazense tuhaf gözüken projelere yatırımlar yapıyor.

Benim merak ettiğim ise Türkiye’deki programda ejder olarak kimler görev yapacak?

“Zonguldak bölgesinde bu tür olayları yıllardır yaşadık.”

“Bu mesleğin kaderinde maalesef bu var” diyor.

“Bu mesleğe giren kardeşlerim bunu bilerek giriyorlar.”

Teselli bekleyen insanlara söylenecek laf mı bu?

Siz bu işler alışkınsınız, onlar da er geç öleceklerini biliyorlardı.

Fazla tantanaya gerek yok.

Hadi herkes evine.

Başbakan doğru bilmiyor. Bu mesleğin kaderinde bu yok. Geri kalmış ülkelerde bu mesleğin kaderinde var. İleri ülkelerde maden kazaları tarih oldu. Oralarda modern yöntemler kullanılıyor ve kazaları en aza indireli çok geçti. İlkel direkler tutmuyor maden tavanını. Uzaktan kumandalı, masa biçiminde hidrolik ayaklı çelik tavanların altında maden kazılıyor. Zehirli ve patlayıcı gazlara karşı da elektronik uyarıcı aygıtları var. Resmi rakamlara göre Amerika Birleşik Devletleri’nde araba kullanmak madenlerde çalışmaktan daha risklidir.
Geri kalmış ülkelerde olur.Yeraltı maden kazaları modern dünyada geri kalmış ülkelerin alâmetifarikasıdır. Bundan Başbakan’ın ve yanında götürdüğü yapma kader ifadeli suratlı vekillerin haberi var mı?
Artık insan hayatına fazla değer vermeyen maden işletmecilerinin ve sendikacıların, onları doğru dürüst denetlemeyen otoritelerin ülkelerinde ölünüyor maden kazalarında.
Ekonomik olmayan ama açgözlü yöneticiler ve sendikacılar için rant kapısı olmaya devam etsin diye açık tutulan madenlerde.
Başbakan’a bağırdın da gözaltına mı alındın? Türk vatandaşlığının kaderinde bu var.

PKK kurşununa kurban mı gittin? Askerliğin kaderinde bu var.
Başkası ihalesiz boru hattı ve rafineri lisansı aldı da sen alamadın mı? İşadamlığının kaderinde bu var.

Değiştiren başbakan gerek

İntihal suçu işledin de rektör mü oldun? Profesörlüğün kaderinde bu var. Araba kazasında mı öldün? Yolculuğun kaderinde var. Bir yıldan fazla gözaltında hapiste misin? Şeriatın kestiği parmak acımaz. Her şey kader. Uğraşmaya gerek yok. Durdurun Türkiye’yi o zaman. Herkes insin. “Sultan Hamid zamanında kullanılan yöntemlerle madencilik yapılıyor burada. Bunu değiştireceğim. İleri ülkelerde ne yapılıyorsa burada da yapılacak. Bundan sonra burada insanlar yeraltında ölmeyecek.”
Türkiye bunları söyleyecek bir başbakana ne zaman sahip olacak?

Metin Münir – 21.05.2010

Milliyet

Artık bu aşamayı geçtiğimize göre şimdi Kılıçdaroğlu’ndan bizlere vizyonunu aktarmasını bekleyeceğiz. Ekonomi hakkında neler düşünüyor, dış politikada hangi adımları atacak, terör konusundaki çözüm önerileri neler?

Yoksa Gandi Kemal, Karaoğlan vs. gibi sözler havada kalıp. Halkın bir kısmını hüsrana uğratacaktır. Umarım bahsettiğimiz konulardaki fikirlerini bir an evvel açıklar. Ülkedeki duruma alternatif proje üretmekten mahrum, her şeye “-İstemezük” diyen muhalefet anlayışı ortadan kalkar. Gündemi takip eden değil, gündem yaratan bir muhalefet anlayışını benimser. İyi bir iktidar adayı olur.

Çünkü beğenelim veya beğenmeyelim AK Parti iktidarı birçok konuda girişken ve cesur adımlar atarak gündemi belirlemeye devam eder, iktidarını sürdürür. İran ile yapılan uranyum anlaşması, çevre ülkelerle sıfır sorun politikası ve vizelerin birçok ülke ile kaldırılması politikalarının devam ettirilmesi inandığım siyasi gelişmeler.  Bu politikalarda sıkıntılar sorunlar mutlaka vardır. Ama inancım şu yöndedir. Hiçbir şey yapmamaktansa, hata yapmayı tercih ederim.

Bu yeni adaylık umarım herkes için hayırlı olur.

Bu sene şampiyonluk son maça kalınca, gün içinde ya maçı kaybedersek diye düşünsekte pek dillendirmiyorduk. Galatasaraylı,Beşiktaşlı arkadaşlar ile kafa buluyor ama bir taraftan ya kaybedersek deyip “eyvah” çekiyorduk.

Ne yazık ki düşünmek istemediğimiz gerçek oldu. Fenerbahçe berabere kaldı,Bursa galip geldi. Şampiyon Bursa spor oldu.

Bursa sporu tebrik ediyorum, Ertuğrul Sağlam’ı tebrik ediyorum. Çünkü kısıtlı koşullarla oldukça zor bir işi başardılar. Her ne kadar bizleri üzdülerse de helâl olsun diyorum.

Ama Fenerbahçeli olduğunu söyleyen ve stadı yakan tuhaf yaratıklara yazıklar olsun diyorum. Ortada kaçan şampiyonluk var. Fakat bir sürü pozisyona giren, kazanmak için elinden geleni  yapan bir de futbol takımı var.

-Üzülmek,

-Keşke şampiyon olsaydık demek,

-Ahh şu maçtaki golü Guiza atsaydı şimdi böyle mi olurdu demek dururken, neden stadı yakıp etrafa saldırırsın??

Futbol,sadece futboldur. Olduğundan daha fazla anlam yüklüyorsak, şuçu futbol takımında değil. Kendi hayatımızda aramak gerekli.

Ne kadar boş yaşıyorum diye.

En büyük FENERBAHÇE, tebrikler Bursa spor.