Son günlerde beni en çok firmanın deneyimli bir personeli olan üst yöneticim güldürüyor. Sebebini hemen arz edeceğim.

Daha önce çalıştığım firmalarda da buna benzer izlenimlerim olduğu için, artık genel bir tutum olduğunu düşünüyorum.

İlk başta ufak bir firmada patronunuzla diz dize çalışırsınız. Ekip dar olduğu için patronunuza her zaman ulaşır fikrinizi paylaşırsınız. Hatta zaman zaman sizin söylediğinizi uyguladığı için, kendinizi çok akıllı ve becerikli hissedersiniz. Daha sonra firma ufaktan büyümeye başlar, patron artık “Genel Müdür” olmuştur. Sizlerde en yakın çalışma arkadaşları olarak, meziyetlerinize göre belirli görevlere getirilmişsinizdir.

Artık haftanın belirli günleri bir araya gelip, toplantılar yapıyor. Koca koca sorunları bir masa etrafında tartışarak çözmeye başlıyorsunuzdur. Özgüveniniz biraz daha artıyor, geçen yıllardan alınan güçle birlikte yerinizi daha da sağlamlaştırırıyorsunuz.

Düşünce yapınız ise bu firmada her şey bizimle paylaşılır, fikrimiz sorulur olarak gelişiyor. Yeni genel müdürün sağ kolu olarak iş hayatına devam ederiz rahatlığına kavuştuğunuz sırada birden kurumsallaşma diye bir şeyler duymaya başlarsınız.

Kurumsallaşmak!

İyi bir şeydir canım bütün firmalar kurumsallaşıyor, trendde bu zaten deyip desteklersiniz. Önce bir bakmışsınız dışarıdan bir genel müdür yardımcısı çıka gelir. Bakarsın onunda iki kaşı, iki gözü, bir burnu var tıpkı insan, benim gibi diye düşünürsünüz. Fakat bu gibi durumlarda süngüyü düşürmemek lazım.

“-Firma için iyi olanı her zaman destekleriz.” deme zamanıdır.

Genel müdür yardımcısı da firmayı biraz inceleyince, “- Bu yöneticiler diğerlerinden daha eski biraz daha farklı davranmalı” der.

Neyse gel zaman git zaman derken, artık genel müdür CEO olma yolunda ilerlerken, bir bakmışsınız artık sizi eskisi kadar aramamaya, fikrinizi sormamaya başlar. İçten içe hüzünlenirsiniz ama yine etrafa çaktırmamak lazım. Dedik ya “-Firma için iyi olanı her zaman destekleriz.” Bir bakmışsınız bilmem ne genel müdür yardımcısı da gelmiş, bilmem ne sorumlusu diye biri daha alınmış. Artık bırakın fikir sorulmasını, haberlerin bile size ulaşması aksamaktadır. Yapacak bir şey yok, ama yine de süngüyü düşürmemek lazım. 

Bu olayları çevremde daha öncede gözlemledim. Bunlar doğal tepkiler, yanlış olan bir tarafı yok. Sonuçta iş yapıyor olsak da, hepimiz insanız. Küsmek, üzülmek, kıskanmak vs. hayatın olduğu gibi iş yaşantısının da bir parçası.

Kalın sağlıcakla..