10
Aralık
2009
Bazen çookk sıkılıyorum. Ne yana baksam canım sıkılıyor, rutubetten nem kapar hâlde dolaşırım. Hesap yapıyorum, düşünüyorum, kıyaslıyorum sonra karamsarlığım daha çok artıyor. Son yıllarda yaptığım iş “PerakendeMan”lik dışında hep, başarısız oldum.
Peder bey her Karadenizli gibi doğuştan müteahhitti. İyi niyetle yola çıkmış, biz çocuklarına biraz para bırakmak veya en azından başımızı sokacak bir ev bırakmak için emekliliğinde bu işe soyundu. Bende bunu mantıklı buldum ve kazandığım bütün parayı bu işe yatırdım. Derken geleneksel aile şanssızlığımız sonucu, binanın bittiği dairelerin satılmaya başlandığı sırada. Ailenin diğer PerakendeMan’i abimin konfeksiyon ürünleri satan mağazası büyük bir borç ile battı. Tabi geleneksel Türk aile dayanışması sonucunda ağabeyime destek vermek için daireleri bir an evvel nakde döndürmemiz gerekiyordu ve bedelinin daha altında daireleri sattık.