Video furyasının olduğu yıllarda, sürekli Ninja filmleri izlerdik. Hatta bir ara Ninjalığa özenip kung-fu kursuna bile abimle gitmiştim. Ama ne yazık ki zannettiğim kadar eğlenceli çıkamamıştı. Birden bire kendimi o akrobatik hareketleri yapabileceğim bir ortamda bulacağımı düşünüyordum. Oysa kursta kata denilen anlamsız şeyler yapıp, tuhaf tekmeler atmaya çalışıyorduk.

Neyse bu günlerden birinde, arkadaşların bahçesinde oyun oynuyorduk. Hangi akla hizmet yaptığımı bilmiyorum ama kendime bir ağaç buldum. Kömürlüğüm üstünden ağacın dalına atladım ve sallanmaya başladım. Tabii arada sırada da “-Haaayytt, hooyytt” diye sesler çıkartıyordum ki, birden ağaçtan sırt üstü düştüm. Nefesim kesilmiş ve konuşamıyordum. Aklımdan öleceğim geçiyordu. Bu sırada arkadaşlar ise;

“-Götü kırık Ninja” diye tempo tutuyordu.

Onlara bu gün bile kızgınım yaptıkları tezahürat için değil, ben orada soluk alamazken pezevenklerin bayağı bir süre güldükten sonra yardım etmelerine kızgınım.

Neyse geçmiş gün.

Okey

Okey oynadığımız bir gün arkadaşın biri, okeyi zeka geliştirdiğinden dolayı oynadığını söyleyince çok gülmüştüm. Hesabı ödeyince bir hüzün kapladı ki beni sorma gitsin.

Filmlerdeki Kızılderili tiplerine uyuz olurum. Hepsi bilge, hepsi alim. Anasını satayım, kime ne faydaları var ateş suyu içmekten başka.

İdeal eş güzel olmalı, iyi yemek yapmalı, ailesi ve arkadaşları olmamalı birde bana çok matah bir şeymişim gibi davranmalı. En önemlisi her sevişmeden sonra bana sen ne dayanılmazsın diye bakmalı. Çok mu şey istiyorum mutlu olmak için ne?

En kızdığım espriler sarışınlar üzerine olanlardır. Onların suçu değil ki  güzel uzun bacaklara, renkli lenslere ve dolgun göğüslere sahip olmaları.

Staj yaptığım yıllarda bazen Unkapanı’ndaki Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanlığına gitmem gerekiyordu. Plakçılar çarşısının önünden geçerken bağıra çağıra şarkı söylerdim. Belki keşfedilirim diye…

Zenka; Özlem Tekin’in Karaoğlan adlı dizideki kötü büyücü tiplemesinin adıydı. Buda bizden genel kültür olsun diye.

Ufak bir gitar tıngırtısı duyunca kafa sallayan tipler yüzünden. Saçım uzun olduğu zamanlarda, biraz hızlı bir parça çıkınca kafasını sallayıp sırıtan tipler olurdu etrafta. Kafasını züktüklerim.

Birkaç defa tırnağım çekilmek zorunda kalmıştı. İlk birkaç pansuman çok acı verici olabiliyor. Bu pansumanlar sırasında sürekli, iyileştiğim zaman 5 vakit namaz kılıp, daha iyi bir insan olacağıma dair dua ederdim. Pansumanlar bitince bu kararımı ertelerdim.

Tırnağım çekildiği için özel bir muayenede tırnağıma pansuman yaptırıyordum. Canım yandığı için sprey kullanılmasını istedim, pansuman açılırken. Pis moruksa bana dedesinin Kurtuluş Savaşı’nda narkozsuz ameliyat yaptığını söyledi. Bak piçe ben ondan sprey istiyorum, o bana tarih dersi veriyor..

Anasına bak, kızını al. Bu deyim aslında zannedildiği gibi annelere iltifat maksadıyla söylenmemiştir. Bu bilge bir erkeğin zamanında farkına vardığı, kadın lobisinin çarpıttığı bir meseledir. Asıl söylenmek istenen noktadan biz erkek toplumu, kadınların dikkati başka yöne çekmeleri neticesinde uzaklaştırılmıştır. Bu deyimden şunu anlamalıyız; “Kaynana dikkat et, çenesi sağlam mı? Kızın güzelliğine aldanıp, aklın yerine zikinle düşünüp hareket etmedir.” Uyarıyorum.

Güzel bir hatun ile yemek yerken, sürekli nekadar gürültücü bir bünyem olduğunu düşünürüm. Yemeği yutarken çıkardığım ses, sanki bir alt sokaktan duyuluyormuş hissine kapılırım. Tabi ki ilk randevuda. Kızı garantiledikten sonra böyle bir sorun kalmıyor. Kendi vücudunuza karşı zafer kazandığınız için, sizi rezil etmek yerine efendi gibi kendi işlevleriyle uğraşmaya devam eder. Sindirim, tükürük salgılama vs. vs.

Lisede okurken, bir muhasebe bürosunda staj yapıyordum. 2. Patronumuz diyebileceğim Faruk abi bana “-Biliyor musun Aydemir tam 35 senedir bu bürodayım, senin gibi stajyerken girdim buraya” dedi. O an kendimi çok kötü hissettim 35 yılı aynı odada geçirmek, evine 10 dakikada yürüyerek gitmek. Anladım ki bu iş bana göre değildi. 1 hafta sonra işten ayrıldım. Şimdi mutlu muyum, bilmiyorum. Ama kararımdan biran bile şüphe etmedim.

“-Biz Nebahat ile sevişiyoruz.” İşte Türk filmlerindeki bu replik yüzünden kafamda Aşk kelimesi ile Sevişme kelimesi bütünleşmişti. Bunun rahatsız edici kısmı ise bir arkadaşım bana âşık olduğunu anlatmaya başlayınca, zihnimde kısa metrajlı bir sevişme filmi canlanmasıydı. Düşünsenize arkadaşınız size en ince duygularını anlatırken, sizin zihninizde “Bam, güm, çat, tamam oraya vs. gibi” seslerin yankılandığını. Kötü.

Bir gün (top sakallı ve uzun saçlı olduğum sırada)yolda giderken, bir mağazadan sinirli şekilde çıkan teyze. Bana bakarak “-Sakalına sıçayım.” dedi ve yanımdan uzaklaştı. O an tek yapabildiğim gülmekti. Zaten hiç tanımadığınız bir insan, sebepsiz yere küfrediyorsa. “Tipinizdendir.” gibi sloganı da anında uyduruvermiştim. Çok yaşa emi teyze.

Yaşar Kurt, ilginç bir müzisyen. Bir gitarla stüdyoya girip 2 saatte ilk kasetini hazırladı. Daha sonra gelen talep karşısında, ufak değişiklikler, ilave enstrümanlarla kaseti tekrarladı. Sonra yine ortadan kayboldu. Onu “Haydi Erkekler Savaşa, Kamyonlar Kavun Taşır, Baba Gene Yap gibi şarkılarla hatırlıyor ve yolunun açık olmasını diliyorum.

Beyoğlu’nu eskiler nasıl anlatır bilmiyorum ama, benim için özellikle geceleri yitik tipler cenneti gibi gözüküyor. Yüzeysel, birbirini taklit edip, o sıradan hayatlarına biraz olsun renk katmaya çalışan tipler. Bunu kötü bir şey diye söylemiyorum, ama ideal bir hayat tarzı olduğunu da iddia edemem.

Kızlarında kakasını yaptığını öğrendiğimde çok üzülmüştüm. O narin yaratıkların tuvalette “-Bödooö, zart, zurt” gibi sesler çıkarabileceği aklıma gelmezdi.

Kadınlar ve çatal kaşık setleri arasındaki ilişki çok sinir bozucudur. Her yemekte masada 10 çeşit kaşık çatal olmak zorunda sanki. Bilmiyor mu acaba 1 çatal ve kaşık ile tüm yemekleri yiyebildiğimi.

İstanbul metrosunu seviyorum. Bazen yeraltından, bazen üstünden insanı bunaltmadan ilerliyor. İnsan gökyüzü ile teması kesmemeli. Bir tek kötü yanı var, o da ayakta duran yaşlılara “-Dışarıyı seyrediyom, yoksa yer vermez miydim.!” bahanesini elimizden alması. Neyse..

Genç kızların makyaj sevdasına pek anlam veremiyorum. Tabi güzel olanların. Genç ve taze ciltlerine hiç acımazlar mı? Merak ediyorum.

Lipton vs. gibi poşet çaylardan nefret ediyorum. Çay yavaş yavaş demlenip, kıvamına gelmeden içilmez.!! Ama günümüzde birçok insan çayın saygınlığını azaltıp, çaya bir nevi nescafe muamelesi yapmaya çalışıyor. Kökü dışarı da pezevenkler, ne olacak.!

Çöp dediğimiz şeyin atıldıktan sonra, bir sürü insanın tek geçim kaynağı olduğu bilmek çok tuhaf. Ne yazık ki insanları bu hale getiren bir dünyada yaşıyoruz.

Aşk Kalp

İnsanlar kalplerinin düşünemediğini bildikleri hâlde neden ona işlevinin çok üstünde beynin yaptığı şeyleri yüklemişlerdir ?? Sevmek, üzülmek gibi şeylerin kalp değilde, beyin tarafından hissedildiği bilinmiyor mu? Acaba kalp ile alakası olmayan, bizim kalp olarak çizdiğimiz güzel şekil yüzünden mi?

Okula gidince kep kimyam bozulurdu. Bunun sonucunda etkilemeye çalıştığım güzel bir kız yanıma oturunca. Midemdeki “-Glik, gluk vs.” gibi seslerin aşırı gürültü yapması, diğer taraftan bünyemin beni rezil etmek için osurmaya çalışmasını engellemek için. Kıçımdaki tüm kasları sıkar, icab ederse nefes bile almazdım. Ne zor günlerdi.